عمل مدام خويش در اين مسير گام برمىدارد . انسان در اين راه بر پايه ايمان و ميزان يقين خود حركت مىكند و اين يقين و آن ايمان پرچمدارى به نام معرفت دارند ، معرفت به اسرار و دقايق زندگى ، معرفت به ملكوت خداوند سبحان و اسرار آفرينش ، معرفت به خداوند متعال و صفاتش و پيامبران و اولياى برگزيده او و مقامات و كرامات و نيز مدارج قرب و رضا و منازل كرامتى كه خداوند برايشان آماده كرده است ، همچون معرفت ما به اينكه خداوند سبحان او را فاطمه ناميده است « 1 » و او را در آسمانها به همسرى على درآورد ، پيش از آنكه در زمين ازدواج كند « 2 » و در شكم مادر با او سخن مىگفت « 3 » و مانند اين . اين شناخت به صفاى روح و رسوخ ايمان مىافزايد و خودشناسى را كه به خداشناسى مىانجامد ، تقويت مىنمايد . ( 1 ) روشن است كه مقام و منزلت انبياء اوصياء و اولياى الهى و درجات فضل آنان به تفاوت درجات شناخت آنان با هم تفاوت و اختلاف دارد . اما برخى از معارف نياز به مقدّماتى دارد كه فراگيرى آن را براى ما آسان نموده ما را براى استفاده و بهره‌بردارى از آن به نحو شايسته ، آماده سازد . بنابراين بايد مراحل اين راه را به تدريج پيمود . دقيقا مانند شاگرد كلاس اول كه معمولا نمىتواند دروسى را كه به شاگرد مراحل بالاتر همچون دانشجوى دانشگاه عرضه مىشود ، فراگيرد . بلكه بايد مراحلى را طى نمايد تا او را براى فهم و فراگيرى اين دروس مهيّا سازد .

--> ( 1 ) بحار الانوار ، ج 43 ، ص 13 به نقل از : علل الشرايع ، ج 1 ، ص 178 . ( 2 ) ذخائر العقبى ، ص 31 ؛ ر . ك : كشف الغمه ، ج 2 ، ص 98 ؛ كنوز الحقائق در پاورقى الجامع الصغير ، ج 2 ، ص 75 ؛ بحار الانوار ، ج 43 ، صص 141 ، 145 . ( 3 ) فاطمة الزهراء من المهد الى اللحد ، ص 39 ؛ بحار الانوار ، ج 43 ، ص 2 ؛ نزهة المجالس ، ج 2 ، ص 227 ؛ ضياء العالمين ، ج 2 ، ق 3 ، صص 27 - 28 .